தெம்மாங்குப்பாட்டு..!!!

            ரெம்ப நாளா எந்தப் பதிவுமே எழுதாததால இந்த ஒரு மொக்கை நகைச்சுவையை உங்களிடம் பகிர்ந்துக்கலாமின்னு...           நாங்க ஒரு ஏழெட்டுப் பேரு ( ஒரு குரூப்பாத்தான் திரியறது !! ) சேர்ந்து சொந்தக் கையாள சமச்சுச் சாப்பிட்டுக்கிட்டு வாரோம். ஒவ்வொரு ஆளும் ஒவ்வொரு தினுசாக் காமெடிப் பண்ணுவாய்ங்க!  ரசம் வச்சு முடிச்சுட்டு,  சாப்பிடும் போதுதான் யோசிச்சிப் பார்த்து சொல்லுவாங்க "அய்யய்யோ...!!  தக்காளியும் மிளகு சீரகமும் (மட்டும்..?) போட மறந்துட்டேன்.... ரசம் எப்புடி இருக்கு??""ன்னு சர்டிபிகட்டு வேற கேப்பாய்ங்க . என்னத்தச் சொல்ல... காலா காலத்துல கலியாணம் பண்ணி இருந்தா இந்த மாதிரி கஷ்டம் எல்லாம் இருக்காது.  நமக்குத் தெரியுது. 33 வயசு ஆனாலும் இன்னமும் கலியாணம் பண்ணாம எங்கள மாதிரி சின்னப் பசங்களோட சுத்திக்கிட்டு இருக்கற எங்க வீட்டுப் பெருசுகளுக்குத் தெரியறதில்ல. இப்பத்தான் ஐ- போனு, ஐ பாடுன்னு வாங்கிக்கிட்டு, 'வடிவேலு'  கணக்கா "ஏ,  எல்லாரும் பாத்துக்கங்க நானும் யூத்துத்தான், நானும் யூத்துத...

எல்லாருமே பள்ளிக்கொடம் படிக்கும்போது பல தில்லுமுல்லு பண்ணியிருப்போம். ஆனாக்க சில விசயங்களக் கேட்டா நம்ம எல்லாம் சொக்கத்தங்கமின்னு சொல்லிக்கற அளவுக்கு, சிலபேரு தெல்லவாரித்தனம்  பண்ணி இருப்பாங்க.   என்னோட நண்பர் ஒருத்தர் வீட்டில் காசு வாங்குறதுக்கு செஞ்ச உத்திய சொன்னாரு.  அது என்னன்னா வீட்டிலப் படிக்காத அப்பாக்கிட்டப் போயி, கம்பியூட்டருக்கு ஆயில் ஊத்தக் காசு வேனுமுன்னுக் கேட்டு வாங்கி செலவு செஞ்சுக்கிட்டு இருந்துருக்காரு. அவரும் சரி தையல் மிசினுக்கு,  சயிக்கிளுக்கு  எல்லாம் ஊத்தறது மாதிரி கம்பியூட்டருக்கும் ஊத்துனாத் தான் ஒழுங்கா வேல செய்யும் போல இருக்குன்னு நெனச்சுக்கிட்டு,  மாசா  மாசம் கேக்கும் போதெல்லாம் தவறாம குடுத்துருக்காரு.   நம்ம கிராமத்து அப்பா, அம்மமாருங்களுக்கு எல்லாம் இந்த பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்க மீட்டிங்  அப்படிங்கறது ஒரு கவுரவமான விஷயம். அங்கன வந்துதான் மத்த ஆளுங்கள விட தான் கொஞ்சம் விவரமான ஆளுன்னுக் காட்டரதுக்காகவே, "ஏன் ஓங்கப் பள்ளிக்கூடத்துல கராத்தே, குங்க...

        நண்பர் ஒருவர் மின்னஞ்சல் செய்திருந்த வரிகள். !  களவாணிப் படம் பார்த்து ஏற்கனவே எனது கிராமம் பற்றிய ஏக்கத்தில் இருந்த, என்னை நிறைய விசயங்களை இழப்பதாக எண்ண வைத்து விட்ட வரிகள். வயல்வெளி   பார்த்து வறட்டி   தட்டி ஓணாண்   பிடித்து ஓடையில்   குளித்து எதிர்வீட்டில்   விளையாடி எப்படியோ   படித்த   நான் ஏறிவந்தேன்   நகரத்துக்கு  ! சிறு   அறையில்   குறுகிப்   படுத்து சில   மாதம்   போர்தொடுத்து வாங்கிவிட்ட   வேலையோடு வாழுகிறேன்   கணிப்பொறியோடு  ! சிறிதாய்த்   தூங்கி கனவு   தொலைத்து காலை   உணவு   மறந்து நெரிசலில்   சிக்கி கடமை   அழைக்க காற்றோடு   செல்கிறேன் காசு   பார்க்க  ! மனசு   தொட்டு வாழும்   வாழ்க்கை மாறிப்   போகுமோ   ? மௌசு   தொட்டு வாழும்   வாழ்க்கை பழகிப்   போகுமோ   ? வால்பேப்பர்   மாற்றியே வாழ்க்கை தொலைந்து   போகுமோ   ? சொந்த   பந...

           நம்மள யாராச்சும் வெளிநாட்டுக்காரங்க பாத்தாங்கன்னா, மொதல்ல தெரிஞ்சுக்கனும்ன்னு கேக்குறது இந்தியாவுல நீ எந்த பக்கம்ங்கறது தான்.  அவிங்களுக்கிட்டப் போயி நானு பெரும்புலியூர் பக்கத்துல....,  கூப்புடு தூரத்துல இருக்க கோதண்டராம புரமுன்னு  சொல்லிப் புரிய வைக்கறதுக்குள்ள இந்திய மேப்பையே முழுசா வரயற மாதிரி ஆயிப்போவும்!!!.   அதுக்குப் பயந்துக்கிட்டு நான் சவுத் இந்தியா ன்னு சொல்லுறது புத்திசாலித்தனமா! சவுத் இந்தியங்கறது ஒன்னோடக் கலரப் பாத்தாலே எங்களுக்குத் தெரியுமுடி. நீ சவுத் இந்தியாவுல எங்கிட்டு ன்னுவாங்க!  நான் சென்னைன்னு பொத்தாம் பொதுவாச் சொல்லி சமாளிச்சர்றது வழக்கம். சில சமயம் சென்னைய எங்க இருக்குன்னுத் தெரிஞ்ச சில பயபுள்ளைக,  விடாம "ஓ... சென்னை எனக்குத் தெரியும். நீ சென்னை தானா!? நான் ஒரு பதினஞ்சு வருசத்துக்கு முந்தி அங்க வந்துருக்கேன் நீ சென்னையே தானா? இல்லப் பக்கமா"ன்னு கேப்பாங்க!?   இல்ல சாமி!!  நான் சென்னையில இருந்து ஒரு ஆறு மணி நேரம் போனாக்கத்தான் எங்க ஊருக்குப் போவ முடியுமின்னு சொல்லியா...

     நம்ம அழகுராசுப் பயலுக்கு, என்னப் பாடுபட்டாச்சும் ஏதாவது ஒரு புள்ளைய காதலிச்சுக் கலியாணம் பண்ணிகிடனும்கிறது  ஒரு காலத்துல வாழ்நாள் லட்சியமா இருந்திச்சு!! ரெண்டு வீட்டுலயும்  எல்லாருமே ஒத்துக்கிட்டாக்கக் கூட இவன் ஒத்துக்கிடாம, என்னமாச்சும் காரணம் கண்டுக்கிட்டு,  வீட்ட எதுத்துதேன்  கலியாணம் பண்ணனுமின்னு ஒரே.. வீம்பாத் திரிஞ்சிக்கிருந்தான் பயபுள்ள!. தமிழ் சினிமாக்கள் நிறையப் பார்த்ததினாலையோ என்னம்மோ,  நல்லாருந்தப் பயலுக்கு இப்புடி ஒரு கிறுக்குப்  புடிச்சுக்கிருச்சி.    சின்னப் புள்ளையா இருந்தப்பவே கூடப் படிச்ச ஒரு கிறித்தவப் பொண்ணு மேல ஒரு தனிப் பிரியம் பயலுக்கு!!. ( Puppy Love?) ஆனா படிக்கறதுக்காக வேற ஊருக்கு  போனதுக்கப்புறம் அந்த பொண்ணுக்கு என்னா ஆச்சின்னு கண்டுபிடிக்கறதுக்கு அவனுக்கு தங்கர் பச்சான் அளவுக்கு வாய்ப்புக் கெடைக்கல. அழகிப் படத்தப் பாத்து ஒரு தடவ ஆத்தாமைப் பட்டுக் கிட்டதோடச் சரி!! ஆட்டோக்ராப் படமெல்லாம் கூட செயிச்சதுக்குக் காரணம் நம்ம அழகுராசு மாதிரி, "நெஞ்சம் மறப்பதில்லை" டைப்பு ஆ...

இந்த குறும்படம் எனது விரிவுரையாலரால் , பல்கழைக்கழகத்தில் காண்பிக்கப் பட்டது. பணியிடத்தில் தலைகவசம் அணியாமல், (பணியாமல்) பணியாற்றும் ஒருவரால் என்ன நேர்கிறது என்று கீழுள்ள வீடியோவைப் பாருங்கள்... பழையப் பாண்டியராஜன் படங்களில் வருவதுப் போல் அதற்கு பின்னணி இசை சேர்த்திருக்கிறார்கள்... ஒலியுடன் பாருங்கள்... youtube கதை சொல்லும் நீதி :                 தயவு செய்து தமிழகத்து இரு சக்கர வாகன ஓட்டிகள் எல்லா நேரமும் தலைக் காப்பு கவசம் ( Helmet ) அணியுங்கள். நான் வசிக்கும் இந்த வளர்ந்த நாட்டில் அவ்வாறு அணியாமல் செல்லவே முடியாது!! மீறி சென்றால் டவுசரை கழட்டி (அபராதம் என்கிறப் பெயரில்) அனுப்பி விடுவார்கள். (கதைய விட நீதி ரெம்பப் பெரிசா இருக்கேப்பா.... !!! என்கிற உங்கள் ஆதங்கம் புரிகிறது.)